Ανάμεσα στα ερημωμένα απομεινάρια ενός άρρωστου κόσμου, με το έδαφος σημαδεμένο από το αδυσώπητο μαστίγιο της καταπίεσης και αντηχώντας από τις πένθιμες κραυγές της απελπισίας, μια ισχυρή και αδάμαστη δύναμη ξυπνά, καθοδηγούμενη από τα σταθερά χέρια του Amiri και της Serafina. Η ιστορία που ξεδιπλώνεται μπροστά μας υφαίνεται μέσα στις δαιδαλώδεις περιπλοκές ενός δυστοπικού βασιλείου όπου η απλή επιβίωση απαιτεί μια περίπλοκη σχοινοβασία στο γκρεμό της ύπαρξης. Μέσα σε ένα σκηνικό αποσύνθεσης, η ανθεκτικότητά τους αναδύεται σαν ένα ηχηρό κάλεσμα, μια ακαταμάχητη μελωδία που προσκαλεί τους άλλους να συμμετάσχουν στη συμφωνία της εξέγερσης. Σε κάθε γραμμή αυτής της μελωδίας, οι καρδιές των καταπιεσμένων και καταρρακωμένων βρίσκουν παρηγοριά, γιατί υφαίνει έναν ρυθμό ενότητας και ελπίδας που διαπερνά ολόκληρη την ύπαρξή τους. Μέσα στην καταιγίδα που μαίνεται στον κόσμο τους, ανακαλύπτουν τους σπόρους της ενότητας που έχουν σπαρθεί στο ιερό χώμα του μυαλού τους, θρεφόμενοι από τους χείμαρρους των δακρύων που έχυσαν οι καταπιεσμένοι. Αυτοί οι σπόροι ανθίζουν σε ένα μωσαϊκό αλληλεγγύης που αποτελεί το θεμέλιο του κινήματός τους. Ενωμένοι από τα ακλόν&